advertise

پارک علم و فناوری شیراز

نوع: طراحی شهری
تاریخ: ۱۴۰۱
مساحت: ۲۰۰,۰۰۰ مترمربع
موقعیت: استان فارس
کارفرما: پارک علم و فناوری فارس

پارک علم و فناوری شیراز به عنوان پیشران توسعه فناوری در منطقه جنوب کشور، با هدف ایجاد هم‌افزایی میان کانون‌های دانش، پژوهش و صنعت طراحی شده است. سایت این مجموعه که در ارتفاعات شمال‌غرب شیراز و در مجاورت شهرک آرین واقع شده، به دلیل همجواری با قطب‌های علمی (دانشگاه‌های علوم پزشکی، آزاد و پیام‌نور) و زیرساخت‌های صنعتی (صنایع الکترونیک و نمایشگاه بین‌المللی)، در موقعیتی بی‌بدیل برای تحقق مدل مارپیچ سه‌گانه قرار گرفته است. این استقرار استراتژیک، نه تنها دسترسی به نیروی انسانی متخصص و صنایع بالادستی را تسهیل می‌کند، بلکه با ایجاد پیوندهای عملکردی سازگار، پارک را به لنگرگاه تبدیل ایده به ثروت در پهنه استانی تبدیل کرده است.
با توجه به توپوگرافی و شیب غالب، جهت‌گیری مجموعه به سمت شمال‌غرب تنظیم شده است تا ضمن تبعیت از بستر طبیعی، سازماندهی فضایی پروژه را ارتقا دهد. یک محور پیاده به‌عنوان کریدور اصلی و بصری، از سردر ورودی آغاز شده و با طراحی سبزینگی فعال، به ساختمان نوآوری (قلب مجموعه) منتهی می‌شود؛ مسیری که مرکزیت سرزنده و اجتماعی پارک را تعریف می‌کند.
پارک علم و فناوری شیراز از نظر شبکه دسترسی، در موقعیتی ممتاز قرار دارد. مجاورت با بزرگراه شهید حسابی، دسترسی به کمربندی (بزرگراه محلاتی) و آزادراه اصفهان - شیراز، در کنار اتصال به شبکه قطار شهری و ایستگاه راه‌آهن، بهره‌گیری از حمل‌ونقل عمومی و جریان‌های لجستیکی را برای شرکت‌ها و مراجعان تسهیل کرده و نفوذپذیری سایت را تضمین می‌کند.
ساختار عملکردی پارک علم و فناوری فارس با هدف ایجاد یک زیست‌بوم جامع و منعطف، بر پایه هم‌نشینی معنادار پهنه‌های تخصصی و پشتیبان طراحی شده است. این مجموعه در یک هم‌افزایی ساختاری، کاربری‌های اداری – تحقیقاتی (شامل مرکز رشد، ساختمان‌های ستادی و قطعات واگذاری به شرکت‌های دانش‌بنیان) را با هسته‌های عملیاتی کارگاهی و آزمایشگاه‌های تخصصی ادغام کرده است تا زنجیره کامل تبدیل ایده به محصول محقق گردد. در کنار این فضاهای مولد، استقرار پهنه‌های خدماتی و تجاری نظیر هتل، بانک، آمفی‌تئاتر و فضاهای رفاهی، به تقویت سرزندگی و پایداری محیط کمک کرده و در ترکیب با شبکه‌ی یکپارچه معابر و محوطه‌سازی، بستری پویا و ۲۴ساعته برای تعامل خلاقانه کنشگران این زیست‌بوم فراهم آورده است.
در نهایت، پارک علم و فناوری شیراز نه‌تنها به‌عنوان یک زیرساخت کالبدی برای استقرار شرکت‌های فناور، بلکه به‌عنوان قطبی محرک برای توسعه اقتصادی منطقه شناخته می‌شود. این طرح با بهره‌گیری از هم‌افزایی موقعیت استراتژیک، سازماندهی فضایی هوشمند و تنوع کاربری‌های پشتیبان، بستری پایدار برای تلاقی علم و ثروت فراهم آورده است. این مجموعه با ترسیم چشم‌اندازی روشن از نوآوری، به‌عنوان نقطه عطفی در ارتقای نقش فناوری در ساختار اقتصادی استان ایفاگر نقشی پیشران خواهد بود و محیطی را برای رشد نسل آینده‌ی نوآوران فارس تثبیت خواهد کرد.